نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
برای پاسخ به سوال باید به نوع راه و وظیفه آن اشاره کرد. بزرگراه مراغه – بناب یک راه شریانی درجه یک محسوب میشود. نقش و اولویت اصلی این راه جابه جایی ترافیک عبوری هست تا نقش دسترسی به کاربری های اطراف. تقاطع های همسطح مناسب این راهها نیست و ورودی ها و خروجی ها […]
برای پاسخ به سوال باید به نوع راه و وظیفه آن اشاره کرد.
بزرگراه مراغه – بناب یک راه شریانی درجه یک محسوب میشود.
نقش و اولویت اصلی این راه جابه جایی ترافیک عبوری هست تا نقش دسترسی به کاربری های اطراف. تقاطع های همسطح مناسب این راهها نیست و ورودی ها و خروجی ها باید محدود نگه داشته شوند.
در نقش جابه جایی راه اولویت سرعت است باید شرایط برای عبور سریع و بدون مانع فراهم باشد.اما در نقش دسترسی سرعت باید کاهش یابد و این باید از طریق سرعتگیر و در تقاطع ها با چراغ راهنمایی مدیریت شود.
به نسبتی که راه اولویت را به هرکدام از این نقشها داده باشد، نقش بعدی فرعی خواهد بود.
بزرگراه مراغه – بناب یک محور بین شهری از نوع درجه یک است اولویت اصلی آن جابه جایی است و دسترسی نقش فرعی تری دارد.
از این رو در این محور ایجاد تقاطع همسطح و میدان نمی تواند بر اساس ضوابط و مقررات طراحی شبکه راهها باشد.
ایجاد سرعت گیر، ورودی و خروجی همسطح به فرودگاه و روستای سرج نه تنها باعث بهتر و تسهیل شدن ترافیک نمی شود بلکه باعث کندی سرعت، افزایش ترافیک و احتمالا باعث تصادفات بیشتر خواهد شد.
با این شرایط در میانه یک بزرگراه بین شهری، یک تقاطع همسطح و میدان داخل شهری وجود خواهد داشت که بیشتر به گره ترافیکی شبیه خواهد بود.
متاسفانه نزاع ها و کشمکش های سیاسی بین مسئولین دو شهر جایی برای نظرات کارشناسی باقی نمی گذارد.
البته این نقد هم عاری از نقص نیست برای اجرای چنین پروژه هایی حتما باید طرح مطالعاتی قبلا توسط مهندسان مشاور در حوزه ترافیک انجام می شد.
عطاءاله زرفشان
دکترای برنامه ریزی شهری
هیات علمی دانشگاه – کارشناس رسمی دادگستری
حقیقت ماجرا ساده و در عین حال چندلایه است: حضور ناوهای غولپیکر آمریکایی در خلیج فارس، دیگر نه نمایش قدرت بلکه تکرار یک سنت فرسوده است. «آبراهام لینکلن» که در سال ۱۳۹۸ حضوری پرهیاهو و خفتبار در منطقه داشت و در نهایت ناچار به عقبنشینی شد، اکنون بازگشته است، اما در جهانی متفاوت؛ جهانی که موازنه قدرت در آن دیگر نه در غرب، که در شرق در حال شکلگیری است. این حضور، نه نشانه اقتدار آمریکا، بلکه نشانه اضطراب آن در برابر تغییر نظم ژئوپلیتیکی جهان است.
الگوی نظری حکمرانی رسانهای، بر پایهای از شفافیت، پاسخگویی، دسترسی آزاد به اطلاعات و تعامل پویا بین نهادهای حکومتی، رسانه و جامعه استوار است. در این چارچوب، رسانه نه تنها بازوی نظارتی مردم بر قدرت، بلکه بستری برای گفتوگوی ملی و اعتمادسازی تلقی میشود.
در میان حلقههای زنجیره حکمرانی، یکی از حساسترین و در عین حال مغفولترین حلقهها، روابط عمومی است؛ همان نهادی که باید صدای مردم را به دولت و صدای دولت را به مردم برساند، اما در بسیاری از دستگاههای اجرایی کشور به تبعیدگاه نیروهای بلاتکلیف تبدیل شده است. روابط عمومی در ساختار اداری ایران نه جایگاه مشخصی دارد و نه شأن متناسب با مأموریتش. نتیجه آنکه در بسیاری از وزارتخانهها و سازمانها، این بخش به اتاقی کوچک در زیرمجموعه دفتر ریاست تقلیل یافته؛ جایی که کارش بیشتر به انتشار چند خبر و عکس محدود میشود تا مدیریت افکار عمومی، سیاست رسانهای و دیپلماسی ارتباطی...
استاندار آذربایجانشرقی به مناسبت 16 آذر، فرا رسیدن روز دانشجو پیامی صادر کرد. در متن پیام آمده است؛