صدای شهروند

#شهروند_خبرنگار
#صدای_شهروند

سلام لطفا این گلایه بنده را به گوش مسئولین برسانید.
شهروند۵۲ ساله بنابی هستم ودرصورت نیازخودمومعرفی میکنم.
شب تاسوعاحدودساعت۹ با درد شدید کلیه به بیمارستان مراجعه کردم باهزارمصیبت خودمورساندم به اورژانس بیمارستان.بین راه بقدری ازدرد به خودم میپیچیدم که سپری کردن هرثانیه برام مهم بودبااین خیال که به محض رسیدن به اورژانس دیگه خبری ازدردنخواهدبود.
ولی متاسفانه پس ازرسیدن که به اتاق معاینه رفتیم ازخانم دکترتقاضای سنوگرافی کردیم گفت:
“سنوگرافی برای وضعیتهای اضطراری میاد”
.یعنی بایدمریض بمیره تابشه اضطراری.ویایکی ازمقامات مهم شهرباشه.
بالاخره روی تختی دراز کشیدم خانمم وپسرم که همراهم بودند هرچقدربه عوامل وکادر سفیدپوش اورژانس التماس میکردند که یک سرم و آمپول آرامبخش را که دکتر تجویز کرده بود را به مریضمان تزریق کنیدکه کمی آروم بشه کسی توجهی نمیکرد.ودرخوش وبش خودشون بودند
انگارواسه پیک نیک یاتفریح به آنجارفته بودند.البته اورژانس هم چندان شلوغ نبودچون سه تاتخت خالی هم داشتند.۳۰دقیقه بلاتکلیف پسروخانمم دنبال این واون میدویدندوچیزی جزبرخوردتندکادر چیزی عایدشون نمیشدکه بالاخره یکی از کادر اورژانس دلش به حالمون سوخت واومدتزریق رو انجام داد.
البته بعدازتشکرازوی ازاوضاع نابسامان اورژانس هم براش گلایه کردم.
امیدوارم این فریادها به گوش مسوولین برسه.
مخصوصا بخاطرمریضهایی که نه شماره ای برای شکایت میشناسندورسانه ای میشناسندکه فریادشونوبرسانند.