زمین‌گیری مسافران در پمپ‌بنزین‌های آذربایجان‌شرقی؛ چه کسی بر جایگاه‌های سوخت نظارت می‌کند؟

این روزها وضعیت توزیع بنزین در برخی جایگاه‌های سوخت آذربایجان شرقی به مسئله‌ای جدی و آزاردهنده برای شهروندان، مسافران و رهگذران تبدیل شده است؛ مسئله‌ای که اگرچه ممکن است در نگاه نخست یک مشکل ساده در فرآیند سوخت‌گیری به نظر برسد، اما در واقع پرسش‌های جدی درباره نحوه نظارت، پاسخگویی و عملکرد متولیان امر ایجاد کرده است.

این روزها وضعیت توزیع بنزین در بسیاری از جایگاه‌های سوخت آذربایجان شرقی به مسئله‌ای جدی و آزاردهنده برای شهروندان، مسافران و رهگذران تبدیل شده است؛ مسئله‌ای که اگرچه ممکن است در نگاه نخست یک مشکل ساده در فرآیند سوخت‌گیری به نظر برسد، اما در واقع پرسش‌های جدی درباره نحوه نظارت، پاسخگویی و عملکرد متولیان امر ایجاد کرده است.

 

گلایه مردم روشن است: چرا مسافر یا شهروندی که کارت سوخت شخصی در اختیار ندارد، باید برای دریافت بنزین آزاد در جایگاه‌ها سرگردان شود؟

 

گزارش‌های مردمی از برخی جایگاه‌های سوخت در استان حاکی از آن است که وقتی شهروندان یا مسافران برای دریافت بنزین با کارت آزاد جایگاه مراجعه می‌کنند، گاه با این پاسخ مواجه می‌شوند که فقط یک کارت سوخت داشتیم و سهمیه آن تمام شده است! این پاسخ، فارغ از صحت یا نادرستی آن در هر جایگاه، یک پرسش اساسی را به وجود می‌آورد: سازوکار پیش‌بینی‌شده برای ارائه سوخت آزاد به مسافرانی که کارت شخصی ندارند، دقیقاً چیست و چه نهادی بر اجرای آن نظارت می‌کند؟

 

مسافر قرار نیست برای ورود به یک استان، از قبل پیش‌بینی کند که ممکن است در جایگاه‌های سوخت آن استان با مشکل دریافت بنزین آزاد مواجه شود. راننده‌ای که از یک استان دیگر وارد آذربایجان شرقی می‌شود، طبیعتاً ممکن است کارت سوخت شخصی همراه نداشته باشد، یا سهمیه کارت سوختش به اتمام رسیده یا به هر دلیل نیازمند استفاده از کارت جایگاه باشد. آیا چنین فردی باید ساعت‌ها در مقابل جایگاه منتظر بماند تا کارت سوخت جایگاه شارژ شود، یا از این جایگاه به جایگاه دیگر برود و در نهایت با باک خالی در یک شهر یا جاده متوقف شود؟

 

روایت مسافران؛ «تا ورودی آذربایجان شرقی مشکلی نداشتیم»

 

در یکی از موارد، چند مسافر که از استان خراسان شمالی به آذربایجان شرقی سفر کرده بودند، از توقف و سرگردانی خود در یکی از جایگاه‌های سوخت استان گلایه داشتند. به گفته آنان، در مسیر حرکت تا ورودی آذربایجان شرقی، جایگاه‌های سوخت مشکل خاصی برای عرضه بنزین آزاد نداشتند، اما پس از ورود به استان، در جایگاه‌های مختلف ــ چه بین‌راهی و چه داخل شهر ــ با پاسخ‌هایی درباره نبود سهمیه بنزین آزاد مواجه شده‌اند.

 

این روایت، اگرچه یک تجربه موردی است و برای تعمیم آن به همه جایگاه‌های استان نیازمند بررسی دقیق و میدانی است، اما به اندازه کافی جدی هست که مسئولان شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی و دستگاه‌های نظارتی استان را به بررسی فوری وضعیت عرضه بنزین آزاد در جایگاه‌ها وادار کند.

 

مشکل فقط بنزین نیست؛ مشکل، پاسخگویی است

 

یکی دیگر از گلایه‌های جدی مردم، نحوه رسیدگی به شکایات است. شهروندی که با مشکل مواجه می‌شود، انتظار دارد وقتی موضوع را به بازرسی و مسئولان مربوطه اعلام می‌کند، پاسخ روشن و نتیجه مشخصی دریافت کند؛ نه اینکه شکایت در چرخه‌ای نامعلوم باقی بماند.

 

بازرسی جایگاه‌ها دقیقاً برای چه منظوری است؟

 

اگر تخلفی وجود ندارد، مردم باید پاسخ شفاف دریافت کنند و اگر تخلف یا قصوری وجود دارد، باید با آن برخورد شود. نمی‌توان از مردم انتظار داشت که هزینه، زمان و اعصاب خود را در جایگاه‌های سوخت از دست بدهند و در مقابل، پاسخگویی مسئولان به یک عبارت کلی مانند سهمیه کارت تمام شده محدود شود.

 

از سوی دیگر، اگر واقعاً محدودیت‌هایی در سهمیه یا تعداد کارت‌های آزاد جایگاه‌ها ایجاد شده است، باید مسئولان مربوطه صریحاً برای افکار عمومی توضیح دهند که این محدودیت ناشی از چیست، چه جایگاه‌هایی را شامل می‌شود، چه راهکاری برای مسافران در نظر گرفته شده و چرا نظارت مؤثر بر اجرای آن وجود ندارد؟

 

آذربایجان شرقی، مقصد گردشگری و گذر مسافران است

 

آذربایجان شرقی فقط محل تردد خودروهای بومی نیست. این استان یکی از مسیرهای مهم ارتباطی شمال‌غرب کشور و مقصد هزاران مسافر و گردشگر است. برخورد نامناسب با مسافر در جایگاه سوخت، تنها یک نارضایتی شخصی ایجاد نمی‌کند؛ بلکه تصویری منفی از مدیریت خدمات عمومی استان در ذهن مسافر باقی می‌گذارد.

 

تصور کنید خانواده‌ای با کودکان، پس از ساعت‌ها رانندگی وارد استان شده و به دلیل نداشتن کارت سوخت شخصی و یا اتمام سهمیه، امکان دریافت چند لیتر بنزین آزاد را ندارد و مجبور می‌شود برای یافتن جایگاهی که امکان سوخت‌گیری فراهم کند، به مسیر خود ادامه دهد و یا ساعتها در کنار یک پمپ بنزین توقف کرده و منتظر شارژ کارت سوخت جایگاه شوند!!! آیا چنین وضعیتی با شأن مردم و مسافران و همچنین اهداف گردشگری استان سازگار است؟

 

مسئولان پاسخ دهند

 

انتظار افکار عمومی از مسئولان مربوطه پیچیده نیست:

– وضعیت واقعی کارت‌های سوخت آزاد جایگاه‌های استان چگونه است؟

– آیا برای هر جایگاه سازوکار مشخصی برای عرضه بنزین آزاد به مسافران وجود دارد؟

– سهمیه کارت‌های آزاد چگونه تعیین و کنترل می‌شود؟

– چه تعداد شکایت درباره نبود یا عدم عرضه بنزین آزاد در جایگاه‌های استان ثبت شده و چند مورد به نتیجه رسیده است؟

– با جایگاه‌هایی که برخلاف مقررات یا بدون توجیه قابل قبول از ارائه خدمات به مردم خودداری می‌کنند، چه برخوردی شده است؟

– و مهم‌تر از همه، مسافر و شهروندی که در چنین شرایطی گرفتار می‌شود، دقیقاً باید به چه مرجعی مراجعه کند و چه کسی مسئول حل فوری مشکل اوست؟

 

مردم از مسئولان انتظار معجزه ندارند؛ انتظار پاسخگویی، نظارت و اجرای دقیق قانون را دارند.

 

اگر کمبود واقعی وجود دارد، شفاف اعلام شود. اگر مشکل مدیریتی است، اصلاح شود. اگر جایگاهی مرتکب تخلف می‌شود، برخورد شود. اما اینکه شهروند و مسافر در مقابل جایگاه سوخت، باک خودرو و اعصاب خود را به دست عبارت تکراری کارت آزاد نداریم بسپارد، نمی‌تواند راه‌حل قابل قبول یک نظام خدمات‌رسانی باشد.

 

بنزین، یک کالای عادی نیست؛ بخشی از زیرساخت حیاتی حمل‌ونقل است. بنابراین نحوه توزیع و دسترسی مردم به آن نیز نیازمند نظارت جدی، پاسخگویی شفاف و مدیریت دقیق است.

 

اکنون نوبت مسئولان است که به جای سکوت، پاسخ دهند: مسئول این وضعیت در جایگاه‌های سوخت آذربایجان شرقی کیست؟