آقای رییس، غدیر تکراری نیست؛ اما شیوه برگزاری جشنواره، چرا؟

اظهارات حبیب صدقی، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی بناب درباره جشنواره شعر غدیر، حاوی نکته‌ای درست اما قابل تأمل است؛ غدیر قطعاً رویدادی ماندگار و تکرارنشدنی است، اما هیچ جشنواره‌ای صرفاً به دلیل عنوان ارزشمند و سابقه طولانی، نباید از ارزیابی و بازنگری کارشناسی بی‌نیاز باشد.

۲۲ دوره برگزاری و تولید هزاران اثر ادبی، سرمایه‌ای ارزشمند برای بناب است؛ اما در مدیریت فرهنگی امروز، صرف تعداد آثار و سال‌های برگزاری نمی‌تواند معیار کافی برای موفقیت یک رویداد باشد. باید پرسید این جشنواره چه میزان مخاطب جدید جذب کرده، چه استعدادهایی را شناسایی کرده و چه تأثیری بر جریان شعر و ادبیات گذاشته است؟

از این منظر، رویکرد اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی در مطالبه بازنگری و ارتقای کیفیت جشنواره، قابل دفاع و حتی ضروری است. حمایت از یک رویداد فرهنگی به معنای تأیید همیشگی شیوه اجرای آن نیست. منابع و ظرفیت‌های فرهنگی باید به برنامه‌هایی اختصاص یابد که ضمن حفظ هویت و اصالت، برای مخاطب امروز نیز جذاب، نوآورانه و قابل ارزیابی باشند. بازطراحی جشنواره شعر غدیر می‌تواند فرصتی برای پیوند تجربه ۲۲ دوره گذشته با ایده‌های تازه، نسل جدید شاعران و ظرفیت‌های دانشگاهی و رسانه‌ای باشد.

بنابراین، به جای تقابل میان غدیر و بازنگری، بهتر است این دو را در کنار یکدیگر ببینیم. غدیر تکراری نیست؛ اما شیوه پرداختن ما به غدیر می‌تواند و باید نو شود. قدمت یک جشنواره ارزشمند است، اما نباید به سپری در برابر نقد تخصصی تبدیل شود.

و اما درباره مدیریت حوزه فرهنگی بناب: با توجه به مطرح بودن موضوع بازنشستگی رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان و ادامه مسئولیت ایشان پس از آن، شایسته است مبنای قانونی استمرار این مسئولیت نیز شفاف باشد. بناب شهری برخوردار از ظرفیت‌های ارزشمند حوزوی، دانشگاهی، هنری و نسل جوان متخصص است و طبیعی است که جامعه فرهنگی انتظار داشته باشد فرصت خدمت و مدیریت به نیروهای جوان‌تر و صاحب ایده نیز داده شود. حفظ تجربه ارزشمند است، اما گردش نخبگان و میدان دادن به نگاه‌های علمی و نوین نیز لازمه پویایی فرهنگ و هنر است. شاید همان‌طور که برای جشنواره‌ها از بازطراحی سخن می‌گوییم، بد نباشد گاهی درباره تازه‌نفسی در مدیریت فرهنگی هم بیندیشیم.