آیا اورست، بلندترین قله‌ی جهان به گورستان کوهنوردان تبدیل شده است؟

آژانس خبری نسام – صعود به قله‌ی اورست، بلندترین نقطه‌ی کره‌ی زمین، همواره یکی از بزرگ‌ترین آرزوهای کوهنوردان بوده است. اما این رؤیای سترگ، با چالش‌هایی مرگبار همراه است؛ از سرمای طاقت‌فرسا و بادهای سهمگین گرفته تا منطقه‌ی موسوم به «منطقه مرگ» در ارتفاعی بالاتر از ۸۰۰۰ متر، جایی که اکسیژن به‌ شدت کاهش می‌یابد و بدن انسان دیگر توان تطبیق با شرایط را ندارد.

در چنین شرایطی، متأسفانه بسیاری از کوهنوردان جان خود را از دست می‌دهند و پیکرشان در کوهستان باقی می‌ماند. بنا بر برآوردها، تا سال ۲۰۲۴ نزدیک به ۲۰۰ جسد در دامنه‌های اورست جا مانده‌اند؛ چراکه انتقال پیکرها در آن ارتفاعات، هم پرهزینه و هم خطرناک است و در بسیاری موارد جان تیم‌های امداد را تهدید می‌کند.

برخی از این اجساد، مانند پیکر کوهنوردی با «چکمه‌های سبز» که احتمالاً تسوانگ پالجور بوده، به نشانه‌هایی در مسیر صعود بدل شده‌اند. تراژدی‌هایی نظیر مرگ دیوید شارپ یا فرانسیس آرسنتیو، روایتگر بُعد تلخ تلاش برای رسیدن به قله‌ای هستند که گاه بهایش، جان است.

با این حال، در سال‌های اخیر اقداماتی برای پاک‌سازی اورست آغاز شده است. دولت نپال در سال ۲۰۲۴ موفق شد چهار جسد و ۱۱ تن زباله را از مسیرها خارج کند. از سوی دیگر، فناوری‌های نو مانند GPS، تلفن‌های ماهواره‌ای و تجهیزات به‌روزتر، در کنار قوانین جدید، به کاهش خطرات کمک کرده‌اند.

اورست، در کنار عظمت و الهام‌بخشی‌اش، همچنان یادآور محدودیت‌های انسان در برابر طبیعت است. امید آن‌که روزی فرا برسد که صعود به این قله‌ی افسانه‌ای، بدون جا ماندن ردپایی از مرگ و اندوه، امکان‌پذیر شود.